شمارهٔ ۱۶۶

هوش مصنوعی: آن پری مانند موهایش که بر زمین می‌افتد، مردم را به دام عشق و جنون می‌کشاند.

هوش مصنوعی: اگر دست سرنوشت به من آسیب نرساند، برایم آرامش به ارمغان خواهد آورد.

هوش مصنوعی: آه، از شدت درد و مصیبت، حتی مرگ هم جرات نزدیک شدن به انسان دردمند را پیدا نمی‌کند.

هوش مصنوعی: اگر دل از چیزی آزار ببیند، می‌تواند انتقامش را از ما بگیرد.

هوش مصنوعی: آه، چقدر یاد دوا و درمان میلی را فراموش کرده‌ام، زیرا آن‌قدر دردی که بی‌درمان است، مرا می‌کشد.