شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: کسانی که از لبخند زیبا و دلنشین تو، سخنانی دلگیر و سرزنش‌آمیز می‌شنوند، در واقع مرگ و زوال را از سرچشمه زندگی و جوانی تو می‌چشند.

هوش مصنوعی: هر مشکلی که ناگهان در کمین تو نشسته است، در گوشهء به هم ریخته‌ی دستار تو پیدا خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر دل‌ها در آن چاه زیبایی تو فرو روند، از گنجینه‌های وجودت می‌توانند صدها یوسف گم‌شده را بیابند که در ظلمت سرنوشتی ناخواسته گرفتار شده‌اند.

هوش مصنوعی: دل ما از عشق و محبت تو دچار درد و رنج است و این درد مانند خون از دل ما می‌چکد. اما من نگرانم که اگر این احساسات و عشق به دست تو برسید، ممکن است که بر تو تاثیر منفی بگذارد و تو را درگیر کند.

هوش مصنوعی: چون زنگ‌ها از شدت ناکامی و غم ناله می‌زنند، من هم به حالتی مشابه هستم. اگر نشانه‌های غم و اندوه در دل من پیدا شود، به خاطر تیر محبت تو خواهد بود.

هوش مصنوعی: غمی نیست که نتوانم نظم و ترتیبی در خودم ایجاد کنم، همین کافیست که دیگران مرا بدون نظم و ترتیب به خاطر تو بشناسند.

هوش مصنوعی: مگس، دستی را به سر خود می‌مالد و مردم از شیرینی و لذت‌هایی که در تو می‌یابند، بهره‌مند می‌شوند.