شمارهٔ ۳۸۷

هوش مصنوعی: من مانند نای ساز، در اندوه و غم فریاد می‌زنم و از شدت ناراحتی، حس می‌کنم در میان خانه‌ای مجاور که ماه آنجا درخشان است، جا گرفتم.

هوش مصنوعی: ای شاه جهان، نه من به جای خودم هستم و نه توانایی و قوتی دارم. از تو خواهش می‌کنم که به خاطر خداوند رحم کنی و به من توجهی داشته باشی.