شمارهٔ ۱۲۲
مجذوب تبریزی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۲۲
صبحدم چون شود هوا فیاض
به دو عالم کند ندا فیاض
کیست گوید به عجز یا فتاح
کیست گوید به صدق یا فیاض
کیست یعنی به جز خدا رزاق
کیست یعنی به جز خدا فیاض
اَدِمَ الشَوقَ فیِّ یا وَهاب
اَفِضَ البرّ عَلَیَّ یا فیاض
یک نفس بیسوال فیض مباش
جزم خوش دارد از گدا فیاض
تا نیارد به دست دلها را
نشود طره دوتا فیاض
سنبلستان زلف اگر نبود
به چه سامان شود صبا فیاض
عشق تا صاف و بیغشت نکند
نشوی همچو کیمیا فیاض
دائم از کیمیای صافدلی
در گشاید به روی ما فیاض
تحفهای نیست چون دعا مجذوب
بس که خوش دارد از دعا فیاض
تا بود نام فیض در عالم
باشدت شاه اولیا فیاض
شمارهٔ ۱۲۱: ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیض
شمارهٔ ۱۲۳: بر گرد لالهزار جمالت دمیده خط
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن مفاعلن فعلن
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
امیر لطف زمان
تعداد ابیات:
11
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
