رباعی شمارۀ ۱۲۴

هوش مصنوعی: کسی که دلی پر از شوق و مستی دارد، از من دور شده است. من او را مثل جانم دوست دارم، حتی وقتی که به نظر می‌رسد او را ناچیز می‌شمارم.

هوش مصنوعی: زمانی که او می‌آید، امیدم مانند یاری است که گویی هنوز او را در کنار خود دارم.