شمارهٔ ۱۸۶

هوش مصنوعی: من به خاطر بوسه‌های دل‌چسب ساقی مست و شادابم، نه به خاطر نوشیدن شراب. از آن لب‌های شیرین، پیوسته جامی می‌نوشم.

هوش مصنوعی: من از سخنان دلنشین نوازنده در حالت شیدایی و شادی‌ام، نه از صدای چنگ و ناله نی.

هوش مصنوعی: به جانم قسم، چگونه می‌توانم زنده بمانم وقتی که یک لحظه بدون او زندگی‌ام بی‌معناست.

هوش مصنوعی: ای آفتاب روشن و گسترده، روی خود را از جانب فی (مردم) دور نکن.

هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی و من سایه‌‌ای از نور تو. به همین خاطر گاهی زیر سایه‌ات قرار می‌گیرم و گاهی خودم را از زیر آن بیرون می‌آورم.

هوش مصنوعی: زمانی مثل خورشید تو را می‌سازم و زمانی مانند سایه به دنبال تو می‌آیم.

هوش مصنوعی: مانند سایه‌ام، ای مهربانان، گاهی به‌سوی شما می‌آیم و گاهی کناره می‌زنم.

هوش مصنوعی: کسی که به مغرب می‌نگرد و آنجا را نمی‌شناسد، نمی‌تواند بفهمد که جنون مجنون به خاطر عشق لیلی است.