شمارهٔ ۱۳۴

هوش مصنوعی: گاهی مانند چنگ نغمه‌ای زیبا می‌زنم و گاهی چون نی آواز دل‌نواز دارم. هر وقت که بخواهی، به هر شکلی که دوست داری می‌توانم خود را با تو هماهنگ کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که من در حال شناخت تو هستم، تو هیچ گونه احساسی نسبت به من نداری و صدای من هیچ تاثیری بر دیگران ندارد.

هوش مصنوعی: هر مقدار که به من تکبر و ناز کنی، من به آن افتخار می‌کنم و در میان تمامی عاشقان به این ویژگی تو می‌بالم.

هوش مصنوعی: عشق واقعی را کسی درک می‌کند که توانایی جذب و دلربایی دارد. من هم کسی هستم که می‌توانم دل را به دست آورم، اما می‌خواهم بدانم آیا کسی هم هست که در عشق خود واقعاً ماهر باشد؟

هوش مصنوعی: وقتی به چهره زیبای تو نگاه می‌کنم، تمام زیبایی‌های دیگران در نظرم کمرنگ می‌شود.

هوش مصنوعی: هر لحظه که به تو نگاه می‌کنم، زیبایی جدیدی را می‌بینم و با هر لحظه که با تو هستم، عشق تازه‌ای را تجربه می‌کنم.

هوش مصنوعی: من همان پرنده بزرگی هستم که در آسمان‌ها پرواز می‌کنم، اما وجود تو به من کمک می‌کند تا دوباره به سوی تو بازگردم و با دعوت تو به پرواز ادامه دهم.

هوش مصنوعی: بلبل باغ و گلزار توام، وقتی به من اجازه پرواز بدهی، حتماً به گلزار تو خواهم آمد.

هوش مصنوعی: وقتی به مغرب، یا به عبارت دیگر به نقطه آخر نزدیک شدم و با آن یکی شدم، متوجه شدم که پایان من همان جایی است که شروع من بوده است.