شمارهٔ ۶۲

هوش مصنوعی: عکس لب قرمز تو، ای دوست، برای من به اندازه جانم ارزش دارد. اشک‌های من که از چشمانم می‌ریزد، مثل خون از یمن به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: دل من به دقت روح را در آغوش گرفته و به زیبایی آن را به نمایش گذاشته است. دل، مانند جامه‌ای زیبا، نشان‌دهنده‌ی عشق و محبت است که به دلجو، یعنی کسی که همواره در جستجوی محبت و عشق است، عرضه می‌شود.

هوش مصنوعی: محبوب همیشه در کنار ماست و در تمام شب و روز حضورش را حس می‌کنیم. او نمی‌داند که هیچ چیز را جز لحظات خصوصی ما نمی‌فهمد و نمی‌شناسد، حتی اگر در جمع دیگران باشد.

هوش مصنوعی: هر کجا که بروم، سایه عشق و محبوبی با من است. دل و جانم در جستجوی دوستی است که مانند اویس قرنی، عمیق و ارزشمند باشد.

هوش مصنوعی: آقای عزیز، قلب و دین تو در باز است، و این را ببین که مانع تو همین قید و بندهای دنیوی است که تو را از شناخت واقعی خود باز می‌دارد.

هوش مصنوعی: من می‌دانم که برای حل مشکلاتم، باید با احساسات و عشق تو کنار بیایم، حتی اگر این باعث سوختن قلبم شود.

هوش مصنوعی: مانند بلبل که در باغ آواز می‌خواند و ناله می‌کند، من چه کسی را دارم که به زیبایی گل نسترن و با زلف‌هایش باشد؟ تنها یار من است که در دل دارم.