شمارهٔ ۲۱۱

هوش مصنوعی: تو مانند آفتاب من هستی و ماه، همه چشم‌ها و زلف‌های تو در شب تاریک همچون شب سیاه می‌درخشند.

هوش مصنوعی: علم و درک، بی‌نظیر است؛ تو به زیبایی می‌توانی آن را نشان دهی و همه را در مسیر درست هدایت کنی.

هوش مصنوعی: من با صدای بلند ناله می‌زنم که تو در دل تمام آهات هستی.

هوش مصنوعی: او بی‌نیاز است و شما نیازمند. ما زنده‌ایم و او پادشاه همه چیز است.

هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند کوه در برابر آفتاب می‌درخشد و سایه‌ی زلف‌هایت پناهگاهی برای همه است.