شمارهٔ ۱۹۱

هوش مصنوعی: رازهای آشکار و نهان برایم روشن شد، تا اینکه شمع جانم را بر خم دل گذاشتم.

هوش مصنوعی: من صد هزار صدا را شنیدم که این صداها در دل من جا گرفت، اما در ابتدا فقط صدای خدایی را می‌شنیدم که از غیب می‌داند.

هوش مصنوعی: به او گفتم که در گوش و چشمانم فقط تو حضور داری، او گفت که در دهانت هم زبان من بسته شده است.

هوش مصنوعی: من به خواسته دلم رسیدم، چون این کلامی که می‌گفت، ظاهر و باطنش را نشان می‌داد.

هوش مصنوعی: آغاز توحید در ابتدا روشن شد؛ همه، چه جوانان و چه پیران، حق را می‌بینند.

هوش مصنوعی: این خورشید به گونه‌ای می‌درخشد که نورش بر تمام ذرات دنیا تابیده و همه جا را روشن کرده است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی حقیقت وجود مرا ببینی، به صورت ماه دلبران نگاه کن.

هوش مصنوعی: به او گفتم نمی‌دانم جان چیست، او پاسخ داد: به قامت لاغر سرو نگاه کن.

هوش مصنوعی: وقتی به قامت بلند و زیبای سرو نگاه کردم، حق را در زیبایی و ظرافت آن دیدم که همچون نگینی در باغستان می‌درخشد.

هوش مصنوعی: این متن به این معناست که آنچه بیان شده، تنها یک شعر نیست، بلکه رازهایی از درون و احساسات عمیق قلب است که عارفان و کسانی که به این مسائل آشنا هستند، به خوبی آن را درک می‌کنند.

هوش مصنوعی: صبح‌ها در باغ چمن صدای بلبل‌ها را می‌شنیدم که درباره یکتا پرستی و خداوند صحبت می‌کنند.

هوش مصنوعی: وقتی بلبل داستان عاشقانه‌ای را از گل شنید، غم و اندوهش باعث شد که از شاخه‌های سرخ ارغوان قطره‌های خون بچکد.

هوش مصنوعی: من همچون قطره‌ای کوچک از دریای بی‌پایان هستم و اکنون در دریای وسیع و نامحدود غرق شده‌ام.

هوش مصنوعی: در این لحظه، پیامبران و دوستان خدا همه توصیف کردند و به تفصیل صحبت کردند.

هوش مصنوعی: اگر از علم و دانش من آگاهی نداری، به زاهد مراجعه کن و از او اسرار عمیق و پنهان را بپرس.