شمارهٔ ۱۸۳

هوش مصنوعی: چند وقت است که در خواب غفلت به سر می‌بری و لباس خواب به تن کرده‌ای، در حالی که حضرت حق تو را مورد خطاب قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: از خواب و خوراک پرهیز کن و به عمق وجودت توجه کن. باید همیشه با معشوق خود همراه باشی و به حقیقت و ارتباط عمیق برسید.

هوش مصنوعی: از صحبت کردن و بحث کردن هیچ فایده‌ای نیست؛ کار و عمل مهم‌تر از آن است. اینجا باید از دانش و ادعاهای بی‌فایده عبور کرد و مرد دانا کسی است که به این موضوع توجه داشته باشد.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به حقیقت و نزدیک شدن به محبوب، خود را فدای راه درست کن. هر لحظه باید با آرامش و بدون خطر، نفس خود را مهار کنی.

هوش مصنوعی: حاصل وجود و حقیقت وجود تو در این دو عالم، به این معناست که صفات الهی در ذات تو وجود دارد.

هوش مصنوعی: نفس تو که امانت دارایت بود، به تو خیانت کرد و به همین خاطر خداوند به تو می‌گوید که هم ظالمی و هم نادان.

هوش مصنوعی: پاک و منزّه است کسی که تو را شناخت؛ زیرا هر چیزی که وجود دارد، به زبان آوردن تو را به جنون می‌کشاند. آیا دیوانه‌ای می‌تواند به درستی تو را بشناسد یا عقل و درک واقعی در این زمینه وجود دارد؟

هوش مصنوعی: هرچقدر که به عمق معانی و احکام الهی پرداختیم، جز زیبایی دو زلف معشوق، نتوانستم جایی برای آرامش روحم پیدا کنم.

هوش مصنوعی: در سفر به شام، صدای زاغی را می‌شنیدیم که به دل‌مان می‌نشست و باعث می‌شد که جان‌مان به خاطر آن، به دو جهان تعلق پیدا کند و به سوی آن گرایش پیدا کنیم.

هوش مصنوعی: از دو جهان گذشتم و همچنان در بند خودم ماندم. کسانی آمدند و گفتند از وجود غیر ما چه بهره‌ای می‌توان گرفت؟

هوش مصنوعی: اعمال، ویژگی‌ها و نام‌ها در دنیای بیرون از انسان قرار دارد. فردی که به واسطه ذات خود کامل است، می‌تواند این همه را درک کند.