شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: مژه‌ام مانند قلم و چشمانم مثل جوهری هستند، ای محبوب، تا اینکه زیبایی تو بر کاغذ نوشته شود، ای محبوب.

هوش مصنوعی: در وقت سحر، جان من که در آتش سوخته بود دوباره زنده شد. ای دلبر، آب حیات از لبان دلنواز تو به من می‌رسد.

هوش مصنوعی: لطفا وصالت را به من نشان بده که غم به حدی رسیده که جانم در آستانهٔ تباه شدن است. بیایید از فراق تو رهایی یابیم، ای محبوب دل‌انگیز.

هوش مصنوعی: طوطی روح من از شیرینی لعل تو سخن می‌گوید، چونکه از قند لب تو زاده شده و شگفت‌انگیز است ای دلبند.

هوش مصنوعی: در برابر تابش خورشید، چون ذره‌ای کوچک و بی‌اهمیت به نظر می‌آیم. به خاطر عشق تو، نه صبر دارم و نه می‌توانم ثابت بمانم، ای معشوق من.

هوش مصنوعی: در دل من کوهی از دلتنگی وجود دارد که از عشق تو ناشی می‌شود، حالا بگو چه بر سر وفای تو خواهد آمد ای محبوب من؟