برگردان به زبان ساده
ساقیا! پیش آر جامِ با صفای خویش را
روی ما بین و به ما ده رونمای خویش را
هوش مصنوعی: ای ساقی، جام زیبای خود را برای من بیاور و صورت خود را به من نشان بده و به من از جلوه‌های نیکوت هدیه کن.
کف چو گنبدها کند هر دم صلای نوش کو
تا ز هر گنبد صدا یابی صلای خویش را
هوش مصنوعی: هر لحظه صدای خوشی از گنبدها به گوش می‌رسد، تا تو بتوانی صدای خود را از زهر و ناهمواری‌های زندگی بشنوی.
کبک رفتارا! یکی بخرام و پا بر لاله سای
بی حنا کن لعل پای لاله‌سای خویش را
هوش مصنوعی: کبک، با رفتار زیبایش، در حال حرکت است و با پاهایش بر روی گل‌های لاله قدم می‌گذارد. او می‌خواهد لعل‌گونه پای خود را بدون رنگ و آرایش نمایش دهد.
دی شدی در باغ و گل از بهر گَرد افشاندنت
کرد صد پر کاله دامان قبای خویش را
هوش مصنوعی: تو در باغی زیبا و مملو از گل‌ها ظاهر شدی و به خاطر پخش زیبایی‌ات، صد پر از رخت خود را به دامن گرفته‌ای.
هر طرف بهر مبارک باد نوروز بهار
می‌فرستد گل به کف کرده صبای خویش را
هوش مصنوعی: هر سو به مناسبت نوروز خوشحالی و جشن برقرار است و بهار با گل‌ها و خنکی‌اش به ما پیام سلامتی و سرزندگی می‌آورد.
کبک کهساری! برو ای لاله، بر هر تیغ کوه
گام چندان زد که پر خون کرد پای خویش را
هوش مصنوعی: کبک کوهستانی، ای لاله، آنقدر بر روی تیغه‌های کوه راه رفت که پایش پر از خون شد.
یک دم امروز از چمن ما را به مجلس راه ده
تا ستانیم از تو جام با صفای خویش را
هوش مصنوعی: به ما اجازه بده که لحظه‌ای از بهشت چمنی‌مان در مجلس تو بهره‌مند شویم تا از م->ی می لذت ببریم و از شادی‌های خودمان استفاده کنیم.
