برگردان به زبان ساده
آن دل که دایمش سر بستان و باغ بود
گویی همیشه سوخته درد و داغ بود
هوش مصنوعی: دل کسی که همواره در باغ و بستان است، به نوعی تصور می‌شود که همیشه دچار سوختگی و درد است. این قلب مانند باغی زیباست که در عین زیبایی، درونش داغ و رنجی عمیق وجود دارد.
هر خانه دوش داشت چراغی و جان من
می سوخت و به خانه من این چراغ بود
هوش مصنوعی: هر خانه‌ای دیروقت چراغی روشن داشت و دل من در آتش عشق می‌سوخت، اما در خانه من فقط همین چراغ روشن بود.
من بی خبر فتاده در آن کوی مرده وار
نالیدنم صدایی غلیواژ و زاغ بود
هوش مصنوعی: من بی‌خبر در آن محله‌ای افتاده‌ام که همه چیز به مردگی می‌زند و فقط صدای ناله‌ام به گوش می‌رسد که به مانند صدای ناهنجاری و زاغی است.
روزی نشد که جلوه طاووس بنگرد
این دیده را که روزی زاغ و کلاغ بود
هوش مصنوعی: هیچ روزی نبوده است که این چشم، زیبایی طاووس را ببیند؛ چشمی که زمانی فقط زاغ و کلاغ را می‌دید.
دل در چمن شدی و ز بوی تو شد خراب
بلبل که بویها ز گلشن در دماغ بود
هوش مصنوعی: دل در باغ و چمن شاداب است، اما بلبل از بوی تو آشفته و پریشان شده است، زیرا عطرها و بوی گل‌ها در فضا پیچیده‌اند.
رفتم به سوی باغ و به یادت گریستم
بر هر گلی، وگرنه کرا یاد باغ بود
هوش مصنوعی: به باغی رفتم و به خاطر تو اشک ریختم بر هر گلی، و اگر تو را در یاد نداشتم، کسی به یاد باغ نمی‌افتاد.
شب گفت، می رسم، چو بگفتم، به خنده گفت
خسرو برین حدیث منه دل که لاغ بود
هوش مصنوعی: شب گفت که می‌آید، و وقتی به او گفتم، خسرو با خنده گفت که به این حرف دلخوش نباش، چون ممکن است بی‌اساس باشد.
