شمارهٔ ۷۷۹

هوش مصنوعی: صبح که از سمت مشرق طلوع کرد، حیاط مینا مانند باغی زیبا و دل‌نواز به نظر رسید.

هوش مصنوعی: موهای شب مانند رنگ سفید شده و نور خورشید از انتهای آن به بیرون تابیده است.

هوش مصنوعی: هندوی شب از دنیا رفت و خورشید برای سوگواری او شعله‌ای از آتش به نمایش گذاشت.

هوش مصنوعی: به سوی ساقی، مدت طولانی غم و دوری تنها با یک اشاره از ابروی او روشن می‌شود.

هوش مصنوعی: در عمق چشمه، تصویری از خورشید دیده می‌شود که مانند نوری خوش رنگ است، انگار ساقی با زیبایی‌اش آن را به نمایش گذاشته است.

هوش مصنوعی: ماه درخشان شب، وقتی که آسمان را آتشین و سرخ کرد، استخوان‌های او در گوشه‌ای از پهلو نمایان شد.

هوش مصنوعی: بنده‌ای که دلبسته‌ی محبوب خود است، دردهایش را به ساقی می‌گوید و او را به عنوان کسی که می‌تواند دردی را درمان کند، معرفی می‌کند.