شمارهٔ ۶۸

هوش مصنوعی: عاشقان به شدت تحت تأثیر احساسات و زیبایی‌های معشوق خود قرار می‌گیرند. وقتی که عشق در دل آنها شعله‌ور می‌شود، نمی‌توانند خود را کنترل کنند و در هر سو به سوی عشق کشیده می‌شوند. مانند اینکه وقتی جذابیت معشوق نمایان می‌شود، هر دلی را به خود جذب کرده و همچون مویی که به شانه می‌افتد، دل‌ها نیز به عشق او مشغول می‌شوند.

هوش مصنوعی: دل که از دست مردم می‌رود، برای اینکه دیگران را ناراحت نکند، به خیرخواهی و نیکی مشغول می‌شود و این‌گونه برای افراد بی‌فایده، فرصت مساعدی فراهم می‌آورد.

هوش مصنوعی: آه، تو از حال دل ناآرام ما بی‌خبری و چه خوب که فقط موهای خوشبو و مشکی‌ات را به باد می‌سپاری.

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر می‌گوید که وجود و زیبایی تو، حتی در لحظه‌ای که در کنارم هستی، باعث می‌شود که دلم برای بهانه‌ها و گوشه نشینی‌ها تنگ شود. تو با ناز و شکنجۀ خود، باعث می‌شوی که من به دنبال دلیل و بهانه‌ای برای نزدیک‌تر شدن به تو باشم.

هوش مصنوعی: به ما توجه کن، و بر ما ننگر. خاکی که زیر پای توست، برای سجده کردن مناسب است و در هر سمتی که بگردی، به عنوان قبله تلقی می‌شود.

هوش مصنوعی: هرچند که غبار عاشقان هرگز از در تو دور نمی‌شود، اما به خاطر این گونه رفتار، جان را بهانه‌جو قرار نده.

هوش مصنوعی: هر چه بیشتر تو را می‌بینم، روزهایم تاریک‌تر می‌شود. لطفاً بر من منت نگذار، چون سرنوشت من با چهره‌های تیره و ناهنجار رقم خورده است.

هوش مصنوعی: قصه ما اکنون به اندازه اشک‌های دو چشم می‌تواند برایت بگوید، زیرا شگفتی تو باعث شده تا حقیقت گفت‌و‌گو بسته شود.

هوش مصنوعی: امید دارم که روزی بخندم، اما تو بیشتر از این سخنان تنگ و سخت را با من در میان نگذار. خود را از این محدودیت‌ها رها کن.

هوش مصنوعی: اگر خسرو (سلطان) از غم شما ناراحت باشد، تنها ناله و گریه کافی است. بر عهده‌ی خدمتی است که چوپانان باید سراغ سرگرمی‌ها را از او بگیرند.