شمارهٔ ۱۹۴۸

هوش مصنوعی: هرگز دلبری زیباتر و سرکشی همچون تو را ندیده‌ام؛ تو با دلربایی‌ات عاشق‌ها را فریب می‌دهی و دل‌هایشان را می‌کشی.

هوش مصنوعی: تو با زیبایی‌ها و ناز چشمگیرت، مانند یک نیروی محشر در دنیا هستی و از تو مثل تیرهایی که به دل‌ها می‌زنند، عشق و محبت به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر آفتاب از زمین پنهان بماند، وقتی صبح از جایی خاص طلوع کند، جذابیت و زیبایی خاصی خواهد داشت.

هوش مصنوعی: من آماده‌ام همه چیز و جانم را فدای تو کنم، حتی اگر تو در خوبی و نیکی کمبود داشته باشی و همسری نداشته باشی.

هوش مصنوعی: از کجا بر زندگی من افتاده‌ای که مانند تو سنگدل و سخت‌گیر شده‌ام؟

هوش مصنوعی: دستت را بر سینه‌ام نگذار تا تیرگی و سردی را که در دل دارم، نتوانی ببینی. آتش درونم در زیر لایه‌های خاکستری پنهان شده و هیچ‌کس از آن خبر ندارد.

هوش مصنوعی: چشمم همیشه در چهارراه است و منتظر تو هستم تا شاید ناگهان از دری به اینجا بیایی.

هوش مصنوعی: من که به خاطر تو احساس غیرت می‌کنم، چون نمی‌توانم تو را در کنار کسی دیگر ببینم.

هوش مصنوعی: هر کسی که با چشمان خسرو نگاه کرد، احساس کرد که خون از بدنش جاری شده است و هر رشته موی او مانند تیغی تیز و برنده شده است.