شمارهٔ ۱۹۴۴

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق تو، آشفته و پریشان حال هستم. از شدت عشق و دلدادگی، به خدا گفتم که می‌خواهم گاه‌گاهی نفسی بکشم و از عشق تو یاد کنم.

هوش مصنوعی: در جلوی در خانه‌ات مانند زنجیر، با ناله و فریاد بسیار، ایستاده‌ام و صدایم بلند است مانند صدای زنگ.

هوش مصنوعی: ای عمر گرانبها، تو هرگز متوجه حال و روز من نشدی، که هیچ‌کس در این زندگی چنین ذلت و اندوهی را تحمل نکرده است.

هوش مصنوعی: در طره‌ی موی تو، زیبایی و جذابیتی وجود دارد که مانند حلقه‌ای دور ماه می‌چرخد و باعث ایجاد فتن و آشوب زیادی می‌شود.

هوش مصنوعی: خسرو به عشق تو، سر به سر با سگ‌های کوی تو خوابیده است، اما زمانی که خواسته به تو نزدیک شود، نتوانسته به تو دسترسی پیدا کند.