شمارهٔ ۱۸۸۰

هوش مصنوعی: اگر به تو منت می‌گذارم که فرمانبرداری کنی، تا کی باید منتظر بمانم که تو هم از من قدردانی کنی؟

هوش مصنوعی: هر بار که با جذابیت و ناز ابرویت، دل من را می‌زنی، همچون کمانی برای خون‌ریزی من آماده می‌شوی.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو در بند است، چون تو باعث نجات جانم شدی.

هوش مصنوعی: چشم و ناز تو به خوبی می‌دانند که چگونه با نگاه خود دل‌ها را به دست بگیرند و در دلها نفوذ کنند.

هوش مصنوعی: تو همچون آفتابی هستی، اما من نمی‌خواهم بگویم که تو درگیر مسائلی هستی که باعث جلب توجه جهان می‌شود.

هوش مصنوعی: در هنگام صحبت کردن، زبان خود را مانند انگشتان در دهان نگه‌دار و از گفتن هر چیزی که بر زبانت می‌آید، خودداری کن.

هوش مصنوعی: من و مردم برایم مهم هستند، در حالی که چشمم فقط به دو یا سه نفر از آنها که بی‌دریغ و بدون هیچ توقعی به من کمک می‌کنند، دوخته شده است.

هوش مصنوعی: اگر گفتی که بوسه‌ای خواهد بود و حالا می‌خواهی لبانت را بگیرم، باید به عواقب و نتیجه‌اش فکر کنی.

هوش مصنوعی: دل به تو می‌گوید که به عشق شیرین دلبر روی بیاوری، اما می‌ترسد که همان عشق تو را به دردسر بیندازد، مانند زمانی که کودک بودی و از دردسر می‌ترسیدی.