شمارهٔ ۱۲۹۵

هوش مصنوعی: بیا جان عزیزم، من فدای تو می‌شوم و اگر هم به خاطر تو جانم را از دست بدهم، با کمال میل این را قبول می‌کنم.

هوش مصنوعی: از دوستانم می‌خواهم که به دنبال رهایی من باشند، چرا که من در عشق او گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: گفتند که اگر با فقیران خیلی محبت کنی، وضعیت تو بهتر می‌شود. اما من، همانطور که هستم، هنوز فقیر و یتیمم.

هوش مصنوعی: صدای ناله‌هایم به گوش تو نمی‌رسد چون گوش‌ات از شنیدن صدای من بی‌توجه و کر شده است.

هوش مصنوعی: من نگران هستم که عمر خسرو به پایان برسد و از غم دوری آنقدر رنج ببرم که بمیرم.