شمارهٔ ۱۲۱۴

هوش مصنوعی: عشق به تو باعث رونق و شادابی در دل‌هاست و یاد لب‌هایت، برای آنان که عاشقند، عذابی است که تحمل می‌کنند.

هوش مصنوعی: وقتی تو به سوی عاشقان با زیبایی و ناز می‌رفتی، دیگران به خاطر محبتی که نمی‌توانستند به دست آورند، به شدت غمگین شدند و من نیز دچار حس بی‌حالی و از دست دادن عشق شدم.

هوش مصنوعی: هرگاه که به مرگ نزدیک شدم، نذر کرده‌ام که به من نگاه کنی و ببینی که چقدر از انسان‌ها در دنیای عشق مانند من جان سپرده‌اند.

هوش مصنوعی: تیغ خود را بگذار کنار تا بتوانم عشق تو را به دوش بکشم، زیرا این عشق، وام و بدهی پرشکوهی است که بر گردن عاشق قرار دارد.

هوش مصنوعی: هر بار که در دام محبت تو می‌افتم، احساس تعصب و غیرت می‌کنم چرا که مانند من هیچ کس برای عشق اینگونه خود را نباخته است.

هوش مصنوعی: عاشق وقتی در کنار محبوبش زندگی می‌کند، مثل اینکه از دل برود. محبوب خود را نشان بده تا عاشق ببیند و از دیدار او لذت ببرد، چون این دیدار برای او مثل درمانی است که تمام دردهای عشق را التیام می‌بخشد.

هوش مصنوعی: ای زاهد، دعای تو که باعث خوشبختی‌ام نشد، بیاد بیاور که اگر من بدبخت هستم، تو هم به عشق بیفکن خود را و در چنگال آن بیفت.

هوش مصنوعی: آن کسی که بیداری‌اش به خاطر خواب خوش محبوب است، باید بداند که او تنها یک شاهد برای این عشق حقیقی است. این عشق به گونه‌ای است که او را بیدار نگه داشته است.

هوش مصنوعی: ای خسرو، با تمام وجودت و از صمیم قلبت، داستان معشوق را بازگو نکن، زیرا نمی‌توان رازهای عشق را با افرادی که به این کار آشنا نیستند در میان گذاشت.