شمارهٔ ۱۰۷۴

هوش مصنوعی: ای دل، از زیبایی‌های دوتا چشم بگذار و به دنیای دیگری فکر کن.

هوش مصنوعی: تا زمانی که غم و اندوه تو را در این مسیر گرفتار نکرده، از این راه برو.

هوش مصنوعی: در اینجا، هیجان و جنجال بی‌فایده است، بهتر است برای خودت مدتی آرامش و سکوت را انتخاب کنی و از همه‌ی این شلوغی‌ها دور بمانی.

هوش مصنوعی: من اشتباه می‌کنم که مانند اسیرانی هستم که دنبال موهای بلند و زیبای خود هستند.

هوش مصنوعی: اگر از عشق درد و رنجی به تو رسیده است، با آن درد بساز و از فکر و خیال آن رها شو.

هوش مصنوعی: اگر سربازان را از پای زیبایانی که بدون حفاظ هستند بکشید، بدون شک آنها را در آغوش بگیرید.

هوش مصنوعی: به خاکی که بر آن بت هایی از انسان ها گذشته، بنگر و از آن چیزهای ارزشمند و گرانبهایی بگیر.

هوش مصنوعی: اگر در چشمانت خاری وجود دارد که بر روی آن گلی نشسته، پس باید سرمه‌ات را برداشت کنی.

هوش مصنوعی: اگر عقل تو را به سویش هدایت کند، تو باید از من باده‌ای بخوری و بی‌خبر از همه چیز باقی بمانی.

هوش مصنوعی: خسرو، به آرامی بنشین و با دختر زیبای گل، به همراه پسران نیکو، خوش بگذران.