شمارهٔ ۱۰۶۹

هوش مصنوعی: امروز به دلیل باران، سبزه‌ها زیباتر و لطیف‌تر شده‌اند. همچنین، گل‌ها به شکل‌های مختلفی در صحرا دیده می‌شوند.

هوش مصنوعی: به حال دو چشم من دقت کن که در حال گریه هستند، همانند خانه‌ای که پر از پنجره است و از هر سو می‌توان به آن نگاه کرد.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقصود و تماشای زیبایی‌ها، به جای یک جان، باید چندین جان فدای راه کنم، همان‌طور که کف پای تو در مسیر زیبایی‌ها خود را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: ای چشم! در این مسیر از جستجو غافل نشو، آیا زمین خشک است یا تر، چرا که آهنگ خروج در پیش است و آب نیز در راه است.

هوش مصنوعی: در میان چمن و سبزه به زیبایی قدم زدی، اما دلتنگی و شستشوی فکری تو هیچگاه به زیبایی خطی که تو را توصیف می‌کند نخواهد بود.

هوش مصنوعی: هر جا که دو چشم تو را می‌بینم، ابروی تو را هم می‌نگرم؛ ابروی تو برای من از نگاه تو مهم‌تر و برجسته‌تر است.

هوش مصنوعی: خسرو، خوبی‌های تو را توصیف کن، چرا که هیچ بلبل در باغی وجود ندارد که صدایش از صدای تو زیباتر باشد.