شمارهٔ ۸۲۹

هوش مصنوعی: برخیز و از زیبایی و شادابی گل و باغ لذت ببر و با کلامت شیرینی را به دیگران انتقال ده، مانند اینکه قند را در بازار بشکنی و همه از طعم شیرینی‌اش بهره‌مند شوند.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی مشک را بشکنی، کافی است که یک تار زلف خوشبو را از آن بگیری.

هوش مصنوعی: اگر با اشک‌هایت به چشمانم خیره شوی، انگار نیزه‌ای در سینه‌ام فرود آمده و آن را می‌شکند.

هوش مصنوعی: اگر شکست عشقی من باعث خوشحالی تو می‌شود، خوب است، اما به یاد داشته باش که من صد بار هم که بشکنم، خاطره‌ام برای تو باقی خواهد ماند.

هوش مصنوعی: ای باغبان، شگفت‌انگیز است که اطراف گلزار را با قفس احاطه کرده‌ای. چرا قفس را بر روی بلبل غمگین نمی‌شکنی؟

هوش مصنوعی: من وقتی به آن قد بلند و زیبای تو نگاه می‌کنم که چشمانش مثل نرگس است، حس غیرتی به من دست می‌دهد و امید دارم که خارهای زندگی را بشکنم.

هوش مصنوعی: به او احترام بگذار و خود را تسلیم کن، به ارزش‌هایمان پایبند باش و در ایمان خود ثابت قدم باش، تصورات نادرست را کنار بگذار.

هوش مصنوعی: به در میخانه برو و سر خود را بر در بزن، تا عقل که همیشه مشغول بحث و جدل است، سرش شکسته شود.

هوش مصنوعی: توبه کامل وقتی است که در بسیاری از مواقع از آن خارج شوید، مانند زیبایی زلف یار که به راحتی می‌تواند شکسته شود.