شمارهٔ ۸۲۸

هوش مصنوعی: به تو نگاه می‌کنم و از اینکه بخواهم از کنارت بگذرم حس خوبی ندارم، چراکه دیدن نشانه‌ای از تو که پای تو را آزار داده باشد برایم ناراحت‌کننده است.

هوش مصنوعی: همه وجودم را به سوی درگاه تو می‌آورم، چرا که سفر کردن به کعبه‌ی مبارک با نیت و اراده‌ام بوده است.

هوش مصنوعی: لب تو همراه ماست، اما وقتی که از آن سر زلفت دور می‌شویم، از شوق و لذت جان، چه کسی می‌تواند این احساس را بشکافد؟

هوش مصنوعی: من همیشه دعای جان تو را به خاطر رقیب می‌گویم، زیرا بدون دعا نمی‌توان از بلا و خطرات در امان ماند.

هوش مصنوعی: رقیب با دقت و تیزبینی خود، به گونه‌ای رفتار می‌کند که به نظر می‌رسد در حال آماده‌سازی ابزار کار آمدتری برای مقابله با تو است. بنابراین، به خود کمی صبر بده و بگذار تا او نیز تلاشش را بیشتر کند.

هوش مصنوعی: از ترس اینکه نتوانی به من کمکی کنی، به خاطر درد و رنج خودم نمی‌خواهم تو را از حال خود باخبر کنم.

هوش مصنوعی: اگر درد خود را از پزشک بپرسی، باید در آن مقام با احتیاط و با دقت صحبت کنی.