شمارهٔ ۸۲۷

هوش مصنوعی: عشق تو مانند دریایی است که عمق و انتهایی ندارد. می‌توان درباره پیوند تو به گونه‌ای سخن گفت که تو را مانند گوهری ارزشمند توصیف کرد.

هوش مصنوعی: عاشق گریان از تو می‌خواهد که دستت را به او بدهی، هرچند که این درخواست شاید بی‌ادبی به نظر برسد، اما در دنیای احساسات و بیان عشق، گفتن چنین خواسته‌ای ممکن است.

هوش مصنوعی: اگر با چشم و دل هر از گاهی از بخت خود سخن بگویم، می‌توانم در برابر بیداران به داستان خواب اشاره کنم.

هوش مصنوعی: ابرویت به طرز ناعادلانه‌ای دل‌ها را می‌رباید و در گوشه‌ی محراب، حقایق را می‌توان با کلام بیان کرد.

هوش مصنوعی: اگر نتوان به آهو توصیف چشمانت را گفت، چونکه او از خط تو می‌گریزد، می‌توان درباره‌اش به نیکویی سخن گفت و از بوی خوش مشک یاد کرد.

هوش مصنوعی: پرندگان شب تا صبح از زیبایی و داستان‌های گل می‌گویند. این داستان را تنها با گل و زیبایی نمی‌توان تعریف کرد.

هوش مصنوعی: نگران نباش، زیرا مانند زاهدان خشک که به خاطر پیری دچار کمال شده‌اند، نمی‌توانند احساسات واقعی را به نمایش بگذارند. این در حالی است که هنوز می‌توان شعرهای تازه و زنده‌ای مانند آب سرود.