شمارهٔ ۴۷۱

هوش مصنوعی: گرد و غبار خاک در او مانند خیال به نظر می‌آید؛ با نور چشمانت، آن نونیا را آزار نده.

هوش مصنوعی: گل‌هایی که در چمن توسط نسیم و باد حرکت می‌کنند، نشان‌دهنده زیبایی و لطافت هستند. اما زمانی که باد دامن این گل‌ها را می‌گیرد، آنها از دستان ما دور می‌شوند و این حقیقتی از زندگی است که زیبایی‌ها و لحظات دل‌انگیز ممکن است به سرعت تغییر کنند و از دست بروند.

هوش مصنوعی: اگر از خیال و اندیشه خبری نباشد، چشم‌ها در هنگام گریه به اندازه‌ای اشک خواهند ریخت که انگار از نوک هر مژه خون می‌بارد.

هوش مصنوعی: اگرچه شما ممکن است موی سر او را کم اهمیت بشمارید، اما به هیچ وجه نمی‌توانید زیبایی چهره‌اش را با آن مقایسه کنید.

هوش مصنوعی: از دوست سنگدل خود ناامیدم، ای دوستان، خوشبین نباشید که قلبی مانند او برای من وجود دارد.

هوش مصنوعی: به کسانی که خاک را زیر پا می‌گذارند، بگویید که چشم من را به خاطر کسانی که در این خاک شهید شده‌اند، نوازش کنند و به یاد آنها احترام بگذارند.

هوش مصنوعی: از طریق چشم و دل، اشک عشق به کمال می‌رسد. مسافر، دریا و زمین را می‌شناسد؛ پس باید به او احترام گذاشت.