شمارهٔ ۴۳۵

هوش مصنوعی: از برگ گل بویی به مشام می‌رسد که نشان‌دهنده وجود نسیمی خوشبو و دل‌پذیر است. این بوی خوش از دل طبیعت و زیبایی‌ها برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: گفتار روشنی که از نعمت کوثر دارم، در ذهنم فراموش می‌شود، اما وقتی به بهشت می‌روم، تصویر چهره و لبخندش در خاطر من زنده می‌شود.

هوش مصنوعی: ننگین است که بر سر جان عزیزان مان خوب قدری نمی‌گذارد و جالب‌تر این است که هنوز از دهن او بوی شیر بچه‌گی می‌آید.

هوش مصنوعی: به خاطر غم دوری از زیبایی‌اش، به در آنجا می‌روم. جوانی به آن‌جا می‌رود و پیرمردی هم به آن‌جا می‌آید.

هوش مصنوعی: بیا به جمع رندان، زیرا اینگونه مقصود در نظر اهل نظر بی‌نظیر و خاص است.

هوش مصنوعی: کسی که از قدرت خود استفاده کند و به دیگران ظلم کند، هرگز نمی‌تواند به درستی و با لطف رفتار کند، چرا که در این حالت، مثل حریری که به‌راحتی از بین می‌رود، قدرت او نیز ناپایدار و بی‌دوام خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر کسی به تماشای قامت تو بنشیند، به هیچ وجه نمی‌تواند زیبایی و کمال تو را ببیند، چرا که توجهش به تیری که به سوی تو می‌آید جلب می‌شود.