شمارهٔ ۳۸۵

هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو بر من تکیه کند، چقدر از تو کاسته می‌شود، در حالی که یک قطره باران از وجودت، مانند آفتاب بر چهره‌ات می‌تابد.

هوش مصنوعی: شبی که به دنبالت بیفتیم و اشک بریزیم، تماشا کن که ستاره‌های درخشان به زمین نزدیک می‌شوند.

هوش مصنوعی: دل من داستان محبت تو را شنید، اما هنوز نتوانسته است به این نکته عمیق پی ببرد.

هوش مصنوعی: به کسی بگو که رحم کند به حال ناتوانان، وگرنه اگر سنگی به شیشه بخورد، پایداری آن از بین می‌رود.

هوش مصنوعی: تو شمشیر را به دست بگیر و تیر را به کناری بگذار، زیرا این تیر تنها با نشانه‌گیری درست کارساز خواهد بود.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به راحتی از خودم جدا شوم، زیرا در نهایت، آن مگسی که در شکر می‌افتد، حتماً در خطر مرگ قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: هر کس که در خیال تو غرق شود، به گونه‌ای خسته و ناتوان می‌شود که در هنگام رفتن به خانه‌اش، سفر به دیار خاک را آغاز می‌کند.