شمارهٔ ۳۸۱

هوش مصنوعی: چشمان او چون عقل و فهم را به خود جلب کرد، این دزد قادر بود که به هزاران کاروان آسیب برساند.

هوش مصنوعی: هر چه بلا و مصیبت که به دل‌ها فرود آمد، به خاطر نگاه پرغوغا و اشاره‌ای است که به سوی آنها بود.

هوش مصنوعی: خاک در او مانند چشمی بود که اشک می‌ریزد و بر درگاه خداوند زانو می‌زند.

هوش مصنوعی: در شبی زیبا و پرستاره، ماه به دور خود می‌چرخید و جلوه خاصی داشت. این زیبایی و نشاط او، باعث شد تا دیگران نیز به وجد بیایند و به دنبال لذتی مشابه بروند.

هوش مصنوعی: دست من را در پوزه‌اش گرفتم و او آن را بوسید و سپس بر دهانم زد.

هوش مصنوعی: او از محبت و نیکی آن شخص خسته شده و هر بار که در گوش او چیزی می‌گوید، او گوشش را تیز می‌کند و به حرفش توجه نمی‌کند.

هوش مصنوعی: در گفت و گو، کمال را به دست آورد و از حرف زدن در این مورد خود را به خوبی نشان داد، چون وقتی توانایی دارد، می‌تواند به راحتی صحبت کند.