شمارهٔ ۳۶۵

هوش مصنوعی: زیبایی و ناز گلبرگ تو باعث می‌شود که لاله‌ی غمگین و سوخته دل، خون دلش را بریزد و احساس درد و اندوه خود را نمایش دهد.

هوش مصنوعی: هر شب به خاطر زیبایی و جذابیت تو، گل‌ها به خود می‌بالند و خورشید و ماه از شرم تو اشک می‌ریزند.

هوش مصنوعی: زلف تو مانند موهایی است که از نسیم صبح به هم ریخته یا شاید مانند گرد شب است که در نور سحر به آرامی پاک می‌شود.

هوش مصنوعی: این جهان مانند آینه‌ای است که نور ماه را منعکس می‌کند و هر شب به خاطر آرزوی دیدن چهره تو از حسرت پر از اشک می‌شود.

هوش مصنوعی: اگرچه مردم در حقیقت کمال و زیبایی ندارند، اما در خیال تو، جان و دل خود را مانند گوهر در دستان تو نثار می‌کنند.