برگردان به زبان ساده
با باد لبت ساقی چون می به قدح ریزد
صد کشته به یک جرعه از خاک بر انگیزد
هوش مصنوعی: وقتی لبهای تو، ای ساقی، با نسیم میریزد، انگار صد نفر را با یک جرعه از خاک زنده میکند.
گر زیر درخت گل باز آنی و بنشینی
هر باد که برخیزد گل بر سر گل ریزد
هوش مصنوعی: اگر زیر درخت گل بنشینی، با هر بادی که بوزد، گلبرگها بر سرت میریزد.
بنمای به خوبان رخ در حسن مکن دعوی
تا زلف تو از هر سو منشور بیاویزد
هوش مصنوعی: ای خوبان، چهرهات را به رخ بکش و در زیباییات ادعا نکن، چرا که موهای تو بهگونهای است که از هر طرف به زیبایی میتابد و درخشندگی خاصی دارد.
گو چشم نو کمتر خور خون در مسکینان
بیمار ز پر خوردن شرطیست که پرهیزد
هوش مصنوعی: چشمان تازهکار باید کمتر به خون مسکینان بیمار احساس اشتیاق کنند. همچنان که در پرخوری باید از چاقی پرهیز کرد.
افتاد رقیب از پا چون اشک به أه ما
زین گونه نیفتادست این بار که برخیزد
هوش مصنوعی: رقیب مثل اشکی که روی زمین میافتد، از پا افتاد. اما ما چنین حالتی نداریم که به سادگی سر بلند کنیم و دوباره بایستیم.
تا شد به لبت همدم دل سوخت ز غم جان هم
در موم زنند آتش با شهد چو آمیزد
هوش مصنوعی: وقتی آتش احساسات در دل زنده میشود و عشق به زبان میآید، بهگونهای که مانند موم به هم میآمیزد و شور زندگی را با شیرینی عشق ترکیب میکند.
از جور سر زلفت نگریخت کمال آئی
عیار که شبرو شد از سلسله نگریزد
هوش مصنوعی: از شدت زیبایی و جذابیت موهای تو، آن کسی که دلش آرزوهای بزرگ دارد، به طرز شگفتانگیزی از هر گونه زحمت و مشکل فرار کرده و در تاریکی شب به راه خود میرود.
