شمارهٔ ۳۳۴

هوش مصنوعی: لطف و مهربانی شما چیزی جز ظلم و بدی نیست و ننگی است که چشم تو به من نگاهی ندارد.

هوش مصنوعی: چشمان تو از دیدن خون ما نگران نیست و محبت تو بدون هیچ دلیلی به ما نرسیده است.

هوش مصنوعی: چه چیزی برای تو بفرستم که جان خسته‌ام را تسکین دهد؟ این هدیه کم ارزش نیست.

هوش مصنوعی: هرچند لبان تو شیرین و دلپذیر هستند، اما همچنان زخم و سوزش ناشی از حلقه‌ای که در گردن داری، کمتر از آن نیست.

هوش مصنوعی: اگر غم تو را ببینم، دیگر غمی احساس نخواهم کرد. این غم را می‌سوزانم و با آن کنار می‌آیم.

هوش مصنوعی: رقیب ناجوانمرد نتوانست در برابر ما ثابت قدم بماند و از پای درآمد.

هوش مصنوعی: فرشته‌ها گناه و نقص بیدلان را نمی‌نویسند؛ زیرا قلمی برای ثبت آن وجود ندارد.