شمارهٔ ۲۱۶

هوش مصنوعی: اگر نمی‌توانم احساساتم را به دوست بگویم، ولی در دل سوزانم، مانند پروانه‌ای که به شمع نزدیک می‌شود، روشنایی و عشق را حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: به او بگو که من نگران تو نیستم، چون دوستی در کنارم دارم که به من آرامش می‌دهد.

هوش مصنوعی: آن کسی که دلش به سوی لبان او جلب می‌شود، باید بداند که در این عشق، جانش در خطر است و مانند جامی که در دست است، ممکن است بهای سنگینی بابت آن بپردازد.

هوش مصنوعی: زندگی نمی‌تواند بدون حضور تو ادامه یابد، زیرا جان مانند بلبل است که زشت می‌داند، در حالی که باغ مقدس، جایگاهش است.

هوش مصنوعی: دوستی که تو را از من جدا می‌کند، در حقیقت به راستا و گفت‌وگو با من که به او پشت کرده‌ام، دشمنی می‌ورزد.

هوش مصنوعی: عاشق ناتوان و آسیب‌دیده همواره در حضورت نیست و تنها در جایی که تو هستی حضور دارد. هر جا که او بیفتد، مانند زلف‌های تو از نظر عجز و ناتوانی فروتن و زبون می‌شود.

هوش مصنوعی: بشنو که ای دل، وقتی خبری از وصل معشوق از آن دهان می‌شنوی، به آن باور نکن؛ چرا که این سخن غیرقابل پیش‌بینی و مبهم است.

هوش مصنوعی: به خاطر عظمت و زیبایی نام کمال، آن را به کسی با دامن پاک و بی‌آلایش می‌سپارم، زیرا غم تو باعث شده دامن من به خون دل آغشته شود.