شمارهٔ ۱۸۷

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی به آرامی از جانب دوست می‌وزد، و در هر جرعه از می، محبت و نزدیکی او محسوس است.

هوش مصنوعی: از تنش ده که هیچ‌کس نبیند، نصیب کسی که دوستی با خدا دارد.

هوش مصنوعی: از تیر نگاه زیبا و کشنده‌ی یار، به خدا پناه می‌برم. اگر از میان باغ و گلستان دوست، او را از دست بدهم، دیگر هیچ چیز به من آرامش نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: در باغی که سنبل‌ها گل داده‌اند، باران الهی بر زمین می‌بارد و زیبایی‌ها از چشم دل‌ربای محبوب نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: کمال و زیبایی زندگی به عطر خوش گلی از باغ اوست و نسیم ملایم نیز از گلستان محبوب خدا به‌دست می‌آید.