شمارهٔ ۳۷۱

هوش مصنوعی: ای مه، اگر مرا دیوانه خواندی، از تو ناراحت نخواهم شد، زیرا تو به من محبت کردی.

هوش مصنوعی: گفتی که موها و چهره‌اش به مانند غم شب می‌ماند و چراغی را برای گفتن داستانی جادوئی روشن کرده‌ای.

هوش مصنوعی: غم او را به گونه‌ای توصیف کردی که گویی در دل ما نهفته است، مانند نشانی از گنجی که در میان ویرانه‌ها پنهان شده.

هوش مصنوعی: ای اشک، تو از دل و دردهایی که درونم دارم صحبت کردی و خبرهایی را از دل خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنم، به زبان آورده‌ای.

هوش مصنوعی: گدای محل ما گفت که این فقط یک رویاست و خدای بزرگ را شکر اگر این را از زبان یک درویش بشنوم.