شمارهٔ ۳۳۸ - استقبال از امیرخسرو دهلوی

هوش مصنوعی: هر شب به خاطر دوری و اندوه آن معشوق زیبا، چشمانم پر از اشک می‌شود و همچون ستاره‌هایی از چشمانم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: ای چشم، اشک را بریز و نگذار که راز پنهانی که از دل تو بیرون آمده، آشکار شود.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر دوری و نگرانی به شدت آزرده و پاره پاره شده است، طوری که ترس دارم این غم باعث شود که خونم بریزد.

هوش مصنوعی: به خاطر تماشای تو، من دچار حیرت و گیجی شدم و دیگر نه فقط به خودم، بلکه به دیگران نیز توجهی ندارم.

هوش مصنوعی: به یک رشته مو از زلف او جانم را گرفتی، ای باد! چطور از این تار کنار رفتی؟

هوش مصنوعی: به سوی خیالی می‌روم که عشق تو در دل من اثر کرده و جراحت‌هایی به وجود آورده است.