شمارهٔ ۲۸۹

هوش مصنوعی: هر زمان که به چشمان او نگاه می‌کردم، اشک‌هایم مانند گل‌های لاله می‌شد. مدام از گریه‌ام بوی خون به مشام می‌رسید.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد دل بیچاره‌ام در بند مشکلات و سختی‌هاست و از زیر موهای تو صداهایی از جنون و دیوانگی به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: ای دوستان، لباس زهد و پارسایی به اندازه قدّ من نیست؛ اما وقتی که در لباس فقر و تنگدستی می‌آیم، به اندازه قدّ رند است.

هوش مصنوعی: وقتی که رقیب با من بی‌محبت سخن گفت، از عمق جانم به او ناسزا گفتم. اگر حتی یک لحظه هم این سخنان از یادم می‌رفت، گویی کافر شده‌ام.

هوش مصنوعی: با خیال بافی به زلف معشوقم کاری نداشته باش، چون در این موقع گرفتار مشکلات و فتنه‌ها هستم و به خاطر بخت بدی که دارم در حال حاضر به دردسر افتاده‌ام.