برگردان به زبان ساده
ما را ز روزگار غمِ روزگار بس
جور و جفایِ دلبر زیبا عذار بس
هوش مصنوعی: ما در این روزگار به اندازه کافی غم داریم و سختیهایی که از جانب محبوب زیبایمان متحمل میشویم، بیشتر از حد تحمل است.
چشم از جهان و خلق جهان، سخت بسته ایم
زیرا برای ما کَرَمِ کردگار بس
هوش مصنوعی: چشم خود را بر جهان و مخلوقات آن بستهایم، چون برای ما نعمت و لطف خداوند کافی است.
از هرچه خوب روی و گلندام و سروقد
ما را، اشارتی ز دو ابروی یار بس
هوش مصنوعی: هر چیزی که زیبا و خوش قامت است، تنها با اشارهای از ابروهای یار ما را کافی است.
از ناله های سوخته جانان روزگار
در باغ دهر نغمهٔ مرغِ هزار بس
هوش مصنوعی: از نالههای عاشقانه و غمانگیز دلسوخته، در میان باغ زندگی، صدای زیبای پرندهای هزارآواز به گوش میرسد.
بر جویبار عمر خیالی چو بنگری
اشک روانِ دیدهٔ شب زنده دار بس
هوش مصنوعی: اگر به جویبار عمر نگاهی بیندازید، میبینید که اشکهایی مانند اشکهای شبزندهداران در حال جاری شدن است.
