شمارهٔ ۱۴۲

هوش مصنوعی: تا زمانی که خاک پای تو وجود دارد، خبر از تو به باد می‌رسد و سرمه‌ای که در چشم است، کجا می‌تواند در برابر تو قرار بگیرد.

هوش مصنوعی: باد بارها و بارها سر زلف تو را به سمت چهره‌ات می‌آورد تا شاید شبی را به صبح برساند.

هوش مصنوعی: هر راز و معما که با سختی و درد دل باز می‌شود، اشک را به چشمانم می‌آورد و مانند آب که از در می‌ریزد، به راحتی خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: دل جسور، پا بر سر آن رهگذری نگذار، چون سرو خوش‌قیافه‌ ما از این راه عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: هر شب، خیالی دریا به همراه اشکی می‌آید و برای تو گوهری می‌آورد.