برگردان به زبان ساده
تا دل به وصف آن دهن عرض تکلّم می‌کند
از غایت دیوانگی گه‌گه سخن گم می‌کند
هوش مصنوعی: دل به وصف آن محبوب مشغول است و از شدت عشقش زبان به صحبت باز کرده، اما گاهی از شدت دیوانگی، حرفش گم می‌شود و نمی‌داند چه می‌گوید.
گر در حقیقت بنگری دانی که عین مردمی‌ست
آنچه ز شوی و جفا چشمت به مردم می‌کند
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت نگاه کنی، متوجه می‌شوی آنچه که در رفتار و ظلم تو بر دیگران می‌گذرد، خود نمایانگر واقعی انسانیت است.
گل نیز همچون جام می در رقص می‌آید به سر
بلبل چو در بزم چمن با خود ترنّم می‌کند
هوش مصنوعی: گل در باغ مانند جام می در حال رقص و شادی است و بلبل نیز در میان چمن با آهنگ و نغمه‌اش به خوشی می‌رقصد.
گر ز آنکه گل ناموخته‌ست آیین بی‌رحمی ز تو
بر گریهٔ ابر از چه رو هردم تبسّم می‌کند
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر اینکه گل یاد نگرفته، بی‌رحمی می‌کند، پس چرا ابر هر روز بر این بی‌رحمی می‌خندد و گریه نمی‌کند؟
از فکر شام زلف تو روز خیالی تیره شد
وقت است اگر بر حال او چشمت ترحّم می‌کند
هوش مصنوعی: نگرانی‌ام از یاد تو، روزهای خیالم را تاریک کرده است. اگر می‌خواهی بر حال او ترحم کنی، اکنون زمانی مناسب است.
