شمارهٔ ۱۳۸

هوش مصنوعی: اگر افکار و آرزوهایت به سمت اشتباه بروند، روح و وجودت نیز به سوی خطر و دردسر سوق خواهد یافت.

هوش مصنوعی: به او گفتم که بیش از این به زلفش دل نبند، اما او به حرفم گوش نداد و حالا نمی‌دانم چه دردسرهایی را خواهد تحمل کرد.

هوش مصنوعی: شاید اگر به خاک راهت تبدیل شوم، چون می‌دانم که باز مانند ذره‌ای خواهم بود که محبت چهره‌ات را در هوا می‌کشد.

هوش مصنوعی: از بس که به خاطر جدایی درد و رنج می‌کشم، نمی‌دانم سرانجام این غم به کجا خواهد کشید.

هوش مصنوعی: با یاد تو و فکر زیبایی‌هایت، امیدوارم که در نهایت مانند گلی که از خاک وفا سر به بیرون می‌زند، به میوه و نتیجه‌ای مثبت دست یابم.