شمارهٔ ۱۲۶

هوش مصنوعی: چشمان تو مانند خورشید، درخشش و زیبایی بسیاری دارند، به طوری که لبخند لبت، مانند آب precious و زلال، روح و جان را سیراب می‌کند.

هوش مصنوعی: از شب لکه‌های زلف تو سرنوشت من به درازا کشیده شده است. در حالی که مجذوب نرگس زیبای تو هستم، خواب به سراغم می‌آید.

هوش مصنوعی: هر از گاهی فکر خواب به چشمانم می‌گذرد، اما به مانند سیلی از اشک، آن خیال را می‌برد و از بین می‌برد.

هوش مصنوعی: هر قلبی که از درد و رنج عشق تو به زانو درآمده بود، در شب روشن ماه، زیبایی و جذابیت موهای تو را به یاد می‌آورد.

هوش مصنوعی: ای کاش از آسیب زلف تو رهایی میافتیم، زیرا در نهایت خوشبختیِ خیالی را به بازی گرفتی.