شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: نقش خط تو به خاطر بخت بد، آرامش را از من گرفته و زیبایی چهره‌ات لطافت شب را از من ربوده است.

هوش مصنوعی: قلب من هرجا که برود، در صحبت از عشق تو با خود، صدای فریاد و ناله‌اش را شاهد می‌گیرد.

هوش مصنوعی: از ما انتظارات و صبر و عشق و ایمان نداشته باش، چرا که همه‌ی اینها با یک نگاه بازیگوش تو به راحتی از بین می‌رود.

هوش مصنوعی: این آب به قدری بر صورت بیدار و حقیقت من اثر می‌گذارد که می‌خواهم آثار گناهانم را از چهره‌ام پاک کنم.

هوش مصنوعی: تخیل من در تمام گمراهی‌ها، بار دیگر به یاد نرگس مستی‌ات، متوجه تو شد و مرا از مسیر زندگی‌ام جدا کرد.