شمارهٔ ۲۴۵

هوش مصنوعی: ای ماه زیبای من، چهره‌ی تو همچون زهره است و زیبایی‌ات از همه زیباتر و دلرباتر به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: انگشترت که نگینش مثل گوهر سرخ است، زیبایی‌ات را توصیف می‌کند، اما بر روی چهره‌ی زیبا‌یت هم هم جادو و هم سحر وجود دارد.

هوش مصنوعی: در جادوگری اگر چیزی به پایان رسیده باشد، به یاد داشته باش که در این لحظه، یک گاو در مقابل توست که نمادی از گمراهی و فریب است.

هوش مصنوعی: وقتی چشم‌های تو در ذهنم حضور پیدا کرد، استعداد من به گونه‌ای نمایان شد که گویی جادوگری با دست سپیدش، قدرتی خاص را به من بخشیده است.

هوش مصنوعی: اگر با چشم توجه به من بنگرید، خواهید دید که جسم من از عشق و محبت به شکل هلالی آراسته شده است.

هوش مصنوعی: دل من که حاضر نشد به دو جهان تقدیم شود، آیا تو که اینقدر دلبری می‌کنی، می‌توانی آن را از من بربایی؟

هوش مصنوعی: هنگامی که دل شکسته من بهبود یافت، ثروت و رونق در زندگی‌ام به وجود آمد.

هوش مصنوعی: خواجو وقتی که تو را توصیف کرد، ارزش شعرش مانند لولوی گرانبها از بین رفت.