شمارهٔ ۲۲۹

هوش مصنوعی: به ترک من که مانند خاقانی است، توجه کن. در محفل عاشقان، او مانند ماه می‌درخشد و من مثل خورشیدی هستم که در سایه‌ی او قرار دارم.

هوش مصنوعی: خورشید به خانۀ آسمان می‌آید و زمانی برای بوسه زدن به آنجا می‌رسد که جز ستاره‌ای درخشان از او وجود ندارد.

هوش مصنوعی: هرچند چنگیزخان با شمشیر و ظلم بسیاری از جهان را تصرف کرد، اما چنین قتل‌عام و ستمی در دستان او محقق نشد.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه در تابستان زلف‌هایش به طرز زیبایی دراز و شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند، به نظر می‌رسد که برای او، بدی و ظلم جزئی از پیمان و توافقش هستند.

هوش مصنوعی: وقتی که معشوقم پایش را بر لب می‌گذارد، مانند جامی می‌شوم که جانم به لب رسیده است و از حسرت آن پا به شدت دلتنگ می‌شوم.

هوش مصنوعی: هر امیر و سرداری محل زندگی دائم و موقتی دارد، اما برای او کسی که معشوقش است، محل دل و آرامش اوست و همواره در دلش به او می‌اندیشد.

هوش مصنوعی: هر لحظه از مدح و ستایش او ندا و شور و شوقی برمی‌خیزد و من نمی‌توانم جانم را از این دلدادگی و عشق او بیرون ببرم.

هوش مصنوعی: دوش در سایه‌ی زیبایی او مانند ماه گذرانیدم، او از ما خسته بود و ما نیز با تمام وجود به او مشتاق بودیم.

هوش مصنوعی: به او گفتم که به چشمان مهربان خود به خواجو نگاه کن، زیرا در فکر تو کسی به اندازه او شایسته نیست.