شمارهٔ ۲۰۶

هوش مصنوعی: گاهی اوقات که روح ما از چشمان ضعیف‌مان دور می‌شود، نباید فکر کنی که عشق او از درون ما جدا خواهد شد.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم آن معشوق از نسل کافر یغمائی چه زمانی از دربار ایلخان خارج شده است.

هوش مصنوعی: در آن میان، دل آسیب‌دیده و پریشان من گم شده است و نمی‌دانم چگونه آن دل پریشان را از آنجا بیرون بیاورم.

هوش مصنوعی: من در میان شما نشانی از دل خود به نمایش می‌گذارم، هرچند این نشان از دل من به خاطر اینکه از میان شما نیست، به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: سپر کوچکی که از تقوا و پرهیزگاری ساخته‌ام، چه سودی دارد اکنون که تیر تقدیر از کمان خارج شده است.

هوش مصنوعی: به خاطر شدت آتش دل و احساسات درونم، زبانم مانند شمعی ذوب شده از دهنم افتاده و نمی‌تواند چیزی بگوید.

هوش مصنوعی: وقتی صحبت از زیبایی موهای تو آغاز می‌شود، آنقدر جذاب و دلنشین است که زبان به نوعی از کنترل خارج می‌شود و مانند ماری از دهان بیرون می‌آید.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم داستان عشق و شوق تو را بگویم، در حالی که نشانه‌ای از اشتیاق تو بیشتر از کلمات است؟

هوش مصنوعی: وقتی که در وفاداری تو خواجو از این دنیا خارج شود، عشق و یاد تو را با خود از دنیا می‌برد.