شمارهٔ ۱۸۲

هوش مصنوعی: تو به من علامت داده بودی که بیایم، حالا بگو چطور باید بیایم که بی سر و بی پا باشم.

هوش مصنوعی: من را به دلیل ضعف و پریشانی این گونه نپندار، اگر روزی تو را دوباره ببینم.

هوش مصنوعی: اگر مرا صدا کنی، بگو تا برگردم و اگر دعوت کنی، بفرما تا بیایم.

هوش مصنوعی: به هر جایی که مرا بفرستی، چه جابلقا باشد و چه جابلسا، آنجا را می‌یابم.

هوش مصنوعی: اگر برف بیفتد یا باران ببارد، من از هیچ‌کدام نمی‌ترسم، حتی اگر با دست یا سرما روبرو شوم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که من فقط با جسم‌ها نباشم، باید بدانی که من در تنهایی واقعی خودم را پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر بگویی که بیا به عمق دریا برای یافتن مروارید، من هم برای پیدا کردن آن به آنجا می‌آیم.

هوش مصنوعی: به جایی که می‌توان جواهر پیدا کرد، اگر حتی در کوه باشد یا در دریا، من حاضرم بروم.

هوش مصنوعی: ای کاش بدانم که در کوی تو، خواجو چه باید بگوید؛ آیا بیایم یا نیایم؟