شمارهٔ ۱۰۱

هوش مصنوعی: پرنده در مسیر او پرواز می‌کند و شمع را به پای او می‌افکند.

هوش مصنوعی: پسته‌ی شور، با طعم شیرین خود، شور و شوقی را در شکر نهفته‌اش ایجاد می‌کند.

هوش مصنوعی: هر کس که رفتارش را درست کند، باید خود را از قید و بندهای نادرست آزاد کند.

هوش مصنوعی: گنبد مهتابی او، جادوگری در باغ خواب است و به چشم دنیا نگاهی افسونگر می‌اندازد.

هوش مصنوعی: وقتی لب‌های او مانند تصویری در جام می‌درخشد، شوق و نشاطی در جان آدمی ایجاد می‌کند.

هوش مصنوعی: در نیمه شب، مانند نیمروز، سایه‌ای بر زمین می‌افتد که از شب سر برآورده است.

هوش مصنوعی: چشم‌های ما همیشه مانند نقره‌ای هستند که به شکل مرتب و زیبایی درخشان می‌شود و زیبایی را بر روی طلا می‌افکند.

هوش مصنوعی: مردم دریا با اشک‌های ما چنان مضطرب و پرهیجان می‌شوند که گویی لباس امواج دریا را به تن کرده‌اند.

هوش مصنوعی: در هوای تو مثل پرنده‌ای هستم که عقاب آسمان او را به دور می‌کشاند و به ارمغان می‌آورد.