شمارهٔ ۱۹۴

هوش مصنوعی: آنان که از حال تو بی خبرند، هیچ اطلاعی از آن ندارند و به کوی تو که پر از درد و رنج است، راهی ندارند.

هوش مصنوعی: با گریه و زیبایی، می‌توان چیزهای باارزشی به‌دست آورد، اما چشم تو به این زیبایی‌ها و دارای‌ها نیست.

هوش مصنوعی: اگر تو نمی‌خواهی به درد دل ما گوش بدهی، پس سر خود را به کلبه‌ی غم‌های ما نیاور.

هوش مصنوعی: دو هفته است که تو رفتی، اما زیبایی و جذابیت ماه در این مدت، بهتر از این دو هفته نیست.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که انسان‌ها تنها از ترکیب مواد طبیعی مانند آب و خاک شکل نگرفته‌اند، بلکه روح پاک و لطافتی دارند که به آن‌ها ویژگی‌های خاصی می‌بخشد و باعث می‌شود از تمام مخلوقات دیگر برتر باشند.

هوش مصنوعی: با آمدن شب، روزهای عمر من به تو نزدیک می‌شود، اما شب جدایی تو را طوری احساس می‌کنم که انگار سحر هیچ‌گاه نخواهد آمد.

هوش مصنوعی: تو هم ناراحت نباش، من به خاطر تو ناراحت می‌شوم. شاید چیزی که برای دل‌های خستۀ ما قوت و نیرو می‌آورد، فقط همین جگر باشد.

هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو را فراموش کنند و به تو توجه نکنند، چه عجیب است که اگر کسی به جانت عشق نداشته باشد، دیگران هم به تو اعتنایی نکنند.